Chuck Berry – You Never Can Tell


Koning Rock & Roll is niet meer. Chuck Berry overleed afgelopen zaterdag op 90 jarige leeftijd in zijn geboortestaat Missouri. Veel van mijn muzikale helden zijn mede gevormd door deze legendarische gitarist en waren zonder hem wellicht nooit zo groot geworden. Zijn track “You Never Can Tell” (1964) hoorde ik voor het eerst tijdens de fameuze dansscène in kaskraker Pulp Fiction. Terwijl Uma Thurman en John Travolta er lustig op los swingen, schalt de typische Berry sound uit de speakers. Chuck R.I.P.

Chinese Man – Maläd

Chinese Man is een vierkoppige trip-hop formatie uit Frankrijk, volgt u het nog? Op hun laatste langspeler Shikantaza (2017) staat de uitmuntende instrumental “Maläd”. Dikke beats, samples en scratches maken deze track tot één van de betere op het album. De gebrekkig Engelse introductie van de Chileense regisseur en auteur Alejandro Jodorowsky is hilarisch en meesterlijk tegelijkertijd.

Ty Segall – Orange Color Queen


“Orange Color Queen” is een lofzang aan het adres van Ty’s roodharige lover. De goed opgebouwde track, met daarin een verassend vette gitaar rif, is afkomstig van zijn negende studioalbum Ty Segall (2017). Zijn debuutalbum uit 2008 droeg overigens dezelfde naam. De Amerikaanse Segall vindt zijn inspiratie voornamelijk in de Garage, Folk en Glam Rock.

A Tribe Called Quest – We The People….

Met elke dag dat “The Donald” het voor het zeggen heeft in de USA lijken de teksten van deze track actueler te worden. Q-Tip en Phife Dawg vegen met behulp van twee coupletten en een Black Sabbath drum-break de vloer aan met Trump’s campagne. In tijden waarin populistisch gebrabbel niet alleen bij loze woorden blijft is het zaak het volume vol open te zetten en je te laten horen. Phife Dawg, R.I.P.